Bolesław Rogiński „Basylica Minor Oliviensis”

 Bolesław Rogiński „Basylica Minor Oliviensis” sygn. l.d.:Basylica Minor Oliviensis, p.d.: B.Rogiński,  drzeworyt barwny,  51 × 40 cm w świetle passe-partout.

Artysta plastyk, grafik. Na Wydziale Sztuk Pięknych USB w Wilnie studiował w latach 30 -tych (do 1 IX 1939). Uczył się w pracowni prof. Ludomira Sleńdzińskiego i Jerzego Hoppena. Brał udział w wystawach sprawozdawczych wydziału za lata 1935/1936–1937/1938. W latach 1935, 1937, 1939 brał udział w subskrypcji grafiki wileńskiej. Prace swoje pokazał na Wystawie Wileńskich Artystów Plastyków w Wilnie w 1940 oraz na Wystawie Grafiki w Muzeum Sztuki w Wilnie w 1941. Pracował jako rysownik w Muzeum Archeologicznym USB. Od 1936 roku był członkiem Spółdzielni Pracy Artystów Wileńskich (SPAW).
Podczas studiów ożenił się z koleżanką z wydziału, malarką, graficzką, nauczycielką Władysławą Żukowską, z którą doczekał się trójki dzieci. (Patrz hasło: Władysława Rogińska)
Dyplom uzyskał na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu.
Zamieszkał z rodziną w Gdańsku, gdzie od 1945 aktywnie brał udział w organizowaniu „życia plastycznego”. Dom Rogińskich w Gdańsku – Wrzeszczu stał się miejscem spotkań artystów działających w Gdańsku. Bolesław brał udział w utworzeniu w ZPAP sekcji grafiki w listopadzie 1945. W roku 1946 założył zespół amatorów plastyków przy Morskim Domu Kultury. W latach 1945-46 wspólnie z żoną tworzył dokumentację rysunkową zniszczonego Gdańska. W latach 1960–1974 zainicjował i zorganizował (we współpracy z Muzeum Pomorskim w Gdańsku) ogólnopolski (później polsko-fińskich) konkurs grafiki marynistycznej. Brał udział w wystawach okręgowych ZPAP, wystawach ogólnopolskich oraz Biennale Grafiki.
Bolesław Rogiński uprawiał malarstwo i grafikę. We wczesnej, przedwojennej fazie jego twórczości widoczny jest niewątpliwy wpływ Jerzego Hoppena, od którego artysta nauczył się zagadnień warsztatowych i trafnego wyboru technik graficznych, w zależności od przedstawianego tematu. Artysta stosował głównie akwafortę, ale także drzeworyt i linoryt.
Lubił też eksperymentować, tworząc własne techniki, np. pracując na korze.
Głównymi tematami w twórczości artysty były sceny rodzajowe i miejski folklor.
W pracach powojennych dominują widoki Gdańska i jego zabytków oraz tematyka marynistyczna z portami, przystaniami rybackimi, plażami Bałtyku, czy portretami rybaków.
Bolesław Roigiński nagradzany był dwukrotnie przez władze Gdańska (1950, 1975) za swoją działalność artystyczną i społeczną. W roku 1978 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.